Het plan was om nog een keer NGC 2266 op te zoeken. Dus lekker warm aangekleed (thermobroek en -hemd, skibroek, tshirt met lange mouwen, fleece, fleece, sweater met kapuchon, fleece, twee paar sokken, sneeuwschoenen, handschoenen).
Eerst even mel allerlei vergrotingen en filters naar M42 en omgeving gekeken. M42 is zo helder dat een filter niet heel veel extra's lijkt te doen. Anderzijds was de seeing vrij slecht en de transparantie ook, SQM-L gaf 18.10 aan, de maan nog niet achter de buurflat verdwenen. De NGC nevels ten zuiden en ten noorden van zijn een heel ander verhaal. Ik zie wel een lichte ring rond diverse sterren waar een nevel omheen zou moeten staan, maar ik denk dat dat de weerkaatsing is van de ster in m'n oogbol. Ik zie dat soort ringen namelijk bij elke ster die helder genoeg is.
Dan NGC 2266. Zou eenvoudig te vinden moeten zijn vanaf eta Gem, gewoon een graad of twee naar het noorden en bingo. Dus niet. Na een aantal malen op en neer ga ik de Uranometria halen. In de PSA staan toch te weinig sterrren. Met de Uranometria kijken, klopt niet, de stervelden lijken er niet op. ik zit te laag, op gamma Gem. Dat is het nadeel als je bijziend bent, de zoeker op de goede ster zetten gaat niet zonder bril, en met bril iets op de sterrenatlas zien gaat ook niet.
Nadat eps Gem in beeld is bezet gaat het zoeken een stuk beter. Het gebied is nu snel gevonden, en met de 6 mm TMB planetary II (167x) is de sterrenhoop ook te zien. Het is een klein dingetje, een gebogen rijtje sterren, met een paaar nog zwakkere sterren ernaast. De hoop lijkt niet geheel opgelost,se achetgrond lijkt lichter te zijn. SQM-L: 18.16 en dat is slecht, in deze omgeving. Verder waait het te hard en hebbik te weinig sokken aan.
Met citaat reageren
, zoals de leuningen van de waarneemstoel.
. Uiteindelijk wel gevonden natuurlijk!
