Ik ben begin jaren 80 begonnen met serieus waarnemen met een tweedehands 60mm Polarex azimuthaal.
Gekocht van een hoogbejaarde man voor 400 gulden.
De eerste keer de maan,Saturnus en Jupiter observeren door een kijker is een mooie ervaring.
Met deze kijker heb ik ook voor het eerst de poolkappen op mars waargenomen.
Vervolgens kocht ik een Polarex 75mm f1200 en na enige jaren en Polarex 102mm f1500.
De kwaliteit van deze kijkers ging in die tijd aan mij voorbij omdat ik steeds op zoek was naar iets beters.
Ik heb door tientallen kijkers mogen kijken en heb denk ik een redelijk beeld wat ik kan verwachten.
Echter de bouw en de optiek van de Polarex is naar mijn mening zo uniek dat ik altijd weer een Polarex wilde hebben.
Ik ben sinds kort de zeer trotse eigenaar van een werkelijk unieke en in nieuwstaat verkerende Polarex 65mm f900 op parallactische
montering.
Alleen al het kijken naar deze kijker is al een genot.
De eerste avond was Jupiter het doel.
Ik gebruikte een 31.75mm adapter en een 9mm Orthoscopisch oculair
Het beeld door het oculair was zoals ja mag verwachten van een Polarex; scherp, minieme kleur en verbazend veel detail voor een 65 mm.
Buiten de bekende wolkenbanden was ook de rode vlek overduidelijk zichtbaar plus vele subtiele details.
Het gebruik van een 5.5 mm oculair gaf nog steeds een helder beeld.
De 65 mm komt v.w.b. zichtbaar detail verrasend dicht in de buurt van de 75mm f1200.
Vergotingen van 163 x werden goed verdragen.
De maan blijft altijd mooi voor een kleine kijker.
Verrasend hoe scherp het beeld blijft bij 163 x vergroting (5.5mm)
Ook op de maan was de kleurfout werkelijk miniem.
De kijker zal ongeveer 25 a 30 jaar oud zijn maar staat nog steeds zijn mannetje.
Het handmatig volgen gaat zonder trillingen en de fijnregeling op de dec.as een uuras. werkt prettig.
Het houten statief geeft een mooie klassieke indruk
Je kan zeggen dat ik weer terug ben bij af maar voor mij blijft een Polarex uniek.



Met citaat reageren
