Rond half zeven was onder de regenwolken door in het zuidwesten al een blauwe opklaring zichtbaar, en rond acht uur trok de hemel in Oegstgeest vanuit het zuidwesten langzaam open. Een blik op sat24 leerde dat het er voor de kust goed uitzag, dus spoedde ik mij naar noordwijk om de 14.5 Starsplitter Dob buiten te zetten. Een blik op Jupiter leerde dat de seeing abominabel was, maar ja, we moesten het er maar mee doen en de transparantie zag er redelijk uit, hoewel er wel veel vocht in de lucht zat. Eerst maar weer eens uitgebreid de Orionnevel bewonderd, die verveelt nooit. De E en de F-ster waren zichtbaar in de 10 mm Pentax (190x) , maar door de slechte seeing niet in de 6.7 mm ES (185x).
Ik heb daarna weer eens een poging gedaan om B33, de Paardekopnevel, met het H-Betafilter in de 27 mm Zeiss te zien, helaas, ook na lang kijken onder een zwarte doek, was er niets te zien. Ik vrees onderhand dat ik daarvoor toch moet emigreren.
De Rosettenevel was wel aardig zichtbaar bij 54x (Pan 35) met UHC, en dat gaf bij een beeldveld van 1,4 graad ook een mooi overzicht van de orionnevel, met aansluitende vleugels.
In de kop van Orion staat een planetaire nevel NGC 2022, die er uit ziet als een kleine uitgave van de Ringnevel. Bij 285x met het kometenfilter zie ik een ring , met iets structuur, ik twijfel of ik een centrale ster zie, de seeing bederft het beeld een beetje, maar het is wel een heel leuk object.
De dubbelster 14 SO 98 (0,8”) zie ik heel af en toe gescheiden bij 285x, maar ook hier speelt de slechte seeing weer parten.
Er dicht bij staat in de atlas de planetaire nevel PK 190.3-17.7 , met de 10 mm zie ik ook na lang kijken met zwarte doek, en met kometenfilter, helaas niets.
Colinder 65 is een heel grote losse sterrenhoop, mooi in de zoeker, ca 20 sterren.
NGC 1807 is een onregelmatige cluster, langwerpig, in de vorm van een kruis met een korte, scheefstaande dwarsbalk, ca 20’ diameter, met zo’n 20 sterren, tamelijk helder. Erg leuk in de 17 mm nagler (111x). Vlak ernaast staat NGC 1817, groter, met een uitwaaierende boog van vrij heldere sterren, waarbinnen een hele wolk van zwakke sterretjes staat. Geeft het mooiste beeld bij 111x.
De opkomende bewolking dwong mij meer westwaarts. M 81, m 82 en NGC 3077 waren weer prachtig, met twee grote spiralen in M 81, en stofbanden in M 82.
In de Stier staat NGC 1647, een losse cluster van ca 40 sterren, bij 54x een diameter van ca 80’.
NGC 1746, er vlak bij, is een nog grotere cluster, ca 1,3 graad diameter, van ca 40 sterren.
Bij M 35 staat de veel verder gelegen OC NGC 2158, bij 111x een zwak wolkje, dat in de Pentax 10 oplost in ca 10 a 15 heel zwakke sterretjes op een achtergrondwaas.
Nog een tijdje naar M 1 en M 37 gekeken, en om kwart over 11 gestopt want de bewolking kwam steeds verder opzetten.
Met citaat reageren
Hoge oppervlakte helderheid, veel vergroten e.d.
