Goede test apparatuur is van belang als je wilt weten geenkat in de zak gekocht te hebben.
Bij het testen van sct telescopen is het eigenlijk onvoorstelbaar dat sommige telescopen het predicaat diffractie begrensd mee krijgt.
De procedure is als volgt: Eerst wordt de telescoop in thermische balans gebracht en [dat wordt] gemeten met infrarooddetectie. Daarna wordt de telescoop gecollimeerd in autocollimatie met een kunstster op de optische as. Hierbij wordt een pinhole van 3 mu gebruikt en een 20x microscoop objectief. De lichtbron is een groene laser.
Als de collimatie is uitgevoerd kan je al duidelijk zien aan het diffractiebeeld wat er aan schort.
Daarna wordt er met de Bath interferometer een interferogram gemaakt. Door de compactheid van de opstelling heb ik geen last van luchtbewegingen: hij kan helemaal gesloten worden.
Veel van de interferogrammen van de SCT’s lijken op de afbeelding. De bekende Chinese Newton telescopen zijn over het algemeen van een veel betere kwaliteit. Zeker de Maksutov’s.



Met citaat reageren
). En ja dus, ik ben voor de bruine ogen gezwicht ... maar geen teleurstelling tot op de dag van vandaag.
