Klopt: het is een heel verhaal. Het heeft destijds voor politieke beroering gezorgd.Oorspronkelijk geplaatst door John Baars
Frankrijk streek in eerste instantie met de eer van de ontdekking.
Maar de astronomische gemeenschap in Groot Brittannie brak een lans voor de berekeningen die hun landgenoot Adams twee jaar eerder al had gemaakt. Deze berekeningen waren door de sterrenwachtdirecteur Airy genegeerd.
Uiteindelijk volgde er eerherstel voor Adams en werd de ontdekking toegekend aan zowel LeVerrier als aan Adams.
Dia is de gebruikelijke lezing van het verhaal.
Maar een paar jaar geleden doken er enkele verloren gewaande brieven op. Daaruit kun je opmaken dat hier een zorgvuldig opgebouwd complot achter steekt. De Engelsen hebben een listig spel gespeeld: Adams werd met veel drama afgeschilderd als een slachtoffer van de "kwaadaardige" rechtlijnige Airy. En dat zou de reden zijn dat de ontdekking aan de neus van Engeland voorbijging.
Door dit opgeklopte scenario werd de carierre van Airy flink beschadigd maar was men er wel in geslaagd om Engeland te laten meedelen in de ontdekking.
Bovendien blijkt dat men in Engeland juist wel al eerder op zoek was gegaan naar de planeet: in de zomer van 1846 al. Maar omdat Adams meerdere berekeningen had opgestuurd, met iedere keer een andere uitkomst, waren de Engelsen er toen niet in geslaagd een nieuwe planeet te vinden.
De berekeningen van LeVerrier waren in die zin superieur aan de berekeningen van Adams.
De brieven laten ook zien dat de rol van Airy aanzienlijk minder kwaadaardig was dan de Britten destijds deden voorkomen.
Als we het naar rato moeten verdelen, dan moet de ontdekking voor 75% aan de Fransman en voor 24% aan de Brit worden toegekend (en 1% aan de Galle, voor de moeite!)
Meer historische informatie kun je lezen op
http://www.dioi.org/kn/neptune/index.htm
Met citaat reageren
