Hoe raakte jij besmet met het Astrovirus?

[RickD]

voor mij is het allemaal begonnen met de tv serie Star Trek waar mijn vader en opa graag naar keken, ik was een jaar of 3 a 4.
En wat leek het mij geweldig om naar de sterren te gaan, maar snel werd mij het ook duidelijk dat dat niet makkelijk gaat.
Als kind heb ik dus een simpele ''kinder'' telescoop gekregen, hier ben ik enkele jaren toch wel vaak mee bezig geweest.
Ook bij scouting, waar ik welpje was, hadden we het vaak over de sterrren en de maan.
maar mate ik ouder werd, werd ie telescoop ook minder en saai, en tja net als elk ander jongen was ik meer naar de meisjes aan het kijken hahaha

Maar door middel van Star Trek bleef het toch hangen, tot ik vorig jaar september het in de kop kreeg weer op te pakken.
Ik kon goedkoop een leuke telescoop overnemen en kocht een goed boek (a 380blz).
Ook ging ik op internet kijken en kwam zo deze forum tegen.

Waarom? ik mag graag en vooral veel leren (raar eens welke tv hier veel wordt gekeken) en ook is het een stukje ontspanning voor mij.

gr,
Rick

[RCS]

Eens even kijken... Het moet een combinatie geweest zijn van een aangeboren interesse voor techniek en wetenschap, de Teleac cursus Moderne Sterrenkunde op de TV, Carl Sagan's Cosmos op de TV en op mijn verzoek daarna ook in boekvorm in de plaatselijke bibliotheek, en een eigen 6 cm oranje JWG kijkertje

[Chantal]

Ik gebruik dit topic maar even om mezelf voor te stellen:
Mijn naam is Chantal, 28 jaar oud, docent op een middelbare school en één van mijn hobby’s is me verdiepen in alles dat met astronomie te maken heeft. Van theoretische natuurkunde tot astrobiologie (wil niet zeggen dat ik er alles van snap, maar het is super interessant!).

Ik heb me van kleins af aan bezig gehouden met alles dat ik rondom mij zag; planten, dieren en nog veel meer. Toen mijn vader mij een keer vertelde dat sommige sterren die ik zag geen sterren waren, maar andere planeten, was ik verkocht. Ik was 6 of 7 jaar oud en wist: “Later, als ik groot ben, wil ik iets met de sterren gaan doen”.
Uiteindelijk ben ik me vanaf mijn 14e echt gaan verdiepen in de theorie, maar heb nooit echt waar genomen met een telescoop. Alleen een beetje met de verrekijker zonder statief, maar vaak gewoon met het blote oog. In die tijd wilde ik eens een kijkje gaan nemen bij een sterrenwacht, maar dat is er nooit van gekomen omdat niemand mee kon of wilde.
Afgelopen jaar was er weer een sterrenkijkdag. Hier wilde ik perse naar toe. Maar weer kon niemand mee, dus ben ik er alleen naar toe gegaan en maar meteen blijven hangen! Eindelijk een groep mensen gevonden met wie ik van gedachten kan wisselen en van wie ik meer kan leren. :-D
Ook wil ik me nu serieus bezig gaan houden met waarnemen. Ik kan niet wachten tot ik mijn eerste telescoop heb!

[Baxstar]

Op mijn 12de verjaardag echt een super gamel ding gekregen... Eerst een paar keer mee gekeken naar de maan en was heel leuk maar ik kon niets anders zien, dus het werd wat minder. Ik ben vaste kijker van Natgeo en daar zag ik weer vanalles over het prachtige heelal. En nu bijna 16 en bijna m'n CGEM800! Ook mede door astronomie ben ik niet meer gelovig, ik ben protestans opgevoeg en ging elke zondag naar de kerk, en ineens sloeg de vonk over! Ik zag en hoorde te veel, en toen geloofde ik niet meer...

[Goethuysweg]

Telescoop gekregen van onbestemd merk op mn 14e, de maan en de zon bekeken (ik heb de bijna volledige zonsverduistering in ons land mogen meemaken) en ik was verkocht. Door al te veel ijver (de lenzen gewassen met zeep om ze proper te krijgen) was de telescoop al snel naar de vaantjes. Gevolg; ik heb nooit een ster knn zien met dat telescoopje. Maar ik nam mezelf voor dat die dag nog zou aanbreken. Na een onderbreking (studies/werk) van 15 jaar ben ik toch weer begonnen en ik heb nooit meer omgekeken.

[Abselo]

Toen iemand mij 15 jaar geleden wees op het sterrenbeeld Orion( liefde op het eerste gezicht) en het boek het heelal van Stephen Hawkins!
Daarna was het nog tien jaar docu's kijken en boeken enzo lezen voor ik het idee kreeg om het heelal met mijn eigen ogen te gaan bekijken. In 2008 kocht ik een etx-80(voor de go to, veel te weinig kennis om te starhoppen) om de planeten en de maan mee te bekijken. Toen ik voor het eerst een klein balletje met een ring eromheen door mijn telescoop zag, was ik echt ff heel gelukkig!!

[Zenit]

Bij mij is het Astro virus begonnen begonnen tijdens het Apolloprogramma 1961 - 1972. de maan heeft mij als kind zijnde altijd al geboeid.Ik had in die periode een kranten wijkje
en kwam dagelijks langs een brillen zaak waar ook telescopen achter de etalage stonden opgesteld geheel in het wit, ik was daar niet bij weg te slaan na heel lang gespaard te hebben heb ik daar mijn eerste telescoop gekocht een polarex 60 mm op een hout statief.De prijs was erg fors voor die tijd dat weet ik nog en durfde het thuis niet eens te vertellen al mijn geld ging eraan ,maar heb er wel heel veel plezier aan beleeft.

Ik heb in die periode natuurlijk ook nog verder gekeken dan alleen de maan ik heb Saturnus en jupiter destijds voor het eerst mogen aanschouwen door mijn eigen telescoop, en ook nog eens zelf opgezocht dat was een hele klus weet ik nog via de bijgeleverde atlas... man wat een ervaring was dat. Maar toen kwam in 1965 plotsklaps de militaire dienstperiode aan 19 maanden dientsplicht pfff en het virus kwam tot stilstand.Maar na de dienst periode heb ik toch nog een iets grotere lenzenkijker aangeschaft 80mm maar dan van een onbekend merk en heel wat slechter als ik gewend was, de polarex had ik geruild met een Diana 5,5mm luchtbuks weet ik nog wel spijt van gehad natuurlijk.Daarna heeft het vele jaren stil gelegen wel veel aan fotografie gedaan bv landschap - marco en later in de 90 jaren aan vliegtuigen spotten gedaan, ''maar het Astro heeft mij nooit echt los gelaten'' toen ik in 2008 na het blad Zenit op de rommelmarkt gekocht te hebben had ik het virus zo weer opgelopen en heb de draad na 40 jaar weer opnieuw opgepakt... maar daar was enorm veel veranderd in die tijd zeg .pfff

bedankt voor het lezen.

[MeWoBi]

Lastig te zeggen wanneer het precies is begonnen. Eigenlijk sluimerde het al een beetje sinds ik jong was. Ik was sowieso altijd al geïnteresseerd in 'natuurlijke' fenomenen. Verder heeft mijn vader, al zolang als ik me kan herinneren, ruimtevaart als hobby. Hij verzameld van alles en nog wat erover en verwerkt het in jaarverslagen. Als klein mannetje heb ging mijn eerste scriptie op de basisschool over ruimtevaart. Ik kan me ook nog herinneren dat ik een speelgoedtelescoopje had en dat ik een keer de fasering van een maansverduistering vanuit mijn zolderkamertje in een logboekje heb bijgehouden. Compleet met schetsen en alles. Daarna is het jaren stil geweest vanwege studie en dergelijke.

En toen was er eens een donkere, heldere avond in oktober 2011. Vanuit mijn woonkamer zag ik iets wat leek op een heldere ster. Ik dacht in eerste instantie dat het of het ISS was of Jupiter. Toen bedacht ik me opeens dat ik er wellicht achter kon komen door in te zoomen met mijn digitale camera. Daaruit bleek al snel dat het Jupiter betrof. Aangezien ik toch mijn camera al in mijn hand had, dacht ik dat ik net zo goed kon proberen er een foto van te maken. Hetgeen ik ook heb gedaan. Toen ik later de foto's aan het bekijken was, viel me op dat er op één van de foto's ook twee manen van Jupiter te zien waren. (Niet heel erg duidelijk, maar ze waren wel te zien.) Voor mij was dat een wow-momentje, waarna ik heb besloten om (weer) meer tijd te gaan besteden aan deze hobby.

[Manuel135]

Ik houde altijd van ontdenkken enzo, toen ik klein was en later werdt ik benieuwd hoe het allemaal in de ruimte zat.
Er viel zo veel te ontdekken en ik was geintreseerd in Albert Einstein ik hou me nu alleen maar hier mee bezig niks anders.
Ik wil later astronoom en ook omdat mijn nicht een telescoop had en daarmee gingen we naar de maan kijken en jupiter en heel veel sterren zo begon het.

[erwin]

Das een tijd geleden zeg
ik was een jaar of 8 en zat regelmatig met een Bresser Verrekijker 10x50 te spelen en te turen naar alles wat maar te zien was op de dag..
de eerste keer naar de hemel kijken was vreemd... huh.. ik zie nu sterren die ik normaal helemaal niet ziet zonder een verrekijker !
En zo begon het eigelijk , ik weet nog goed dat ik een felle ster zag in het zuid-oosten beetje gelig leek die wel en toen ik eenmaal de verrekijker erop richte zag ik de planeet Saturnus met een ring !
ja en toen was ik wel verkocht !
Helaas heb ik nooit een telescoop gehad of gekocht in die vroege jaren maar waneer ik ging vissen keek ik regelmatig in het donker omhoog en spotte de satelieten die overkwamen.
Ja wij deden nacht vissen met een dobber en een lampje erin die gevoed werd door een knoopcel batterijtje en waar je zo a 3uur in het donker mee kon vissen.

De kennismaking met een telescoop kwam pas rond mijn tiende jaar, er waren mensen bij ons achter in het weiland met statieven en die kwamen elke avond als het donker werd in de zomermaanden , ik was natuurlijk nieuwschierig en stapte erop af en wilde wel eens weten wat ze aan het doen waren.
En heej das toch een telescoop ? vroeg ik.. ja klopt wij gaan sterren kijken en planeten.. het waren jongens van denk 16 a 18jaar oud en er was ook een oudere man bij met een Newton telescoop en een refractor.
Tja ik al een zotte naar huis en dat aan mijn ouders vertellen en om te proberen al 10jarige langer op te blijven omdat ik dat ook wel een graag zou willen zien in een telescoop , eenmaal na een hoop gezeur mocht ik tot 12:00uu daar blijven omdat het weiland in het zicht lag van het ouderlijkhuis en mijn vader zou ook wel even mee gaan.
tja rond een uur of tien was het aardig donker aan het worden en het feest kon beginnen en ik mocht ook meekijken in het kleine gaatje waar zei ook in liepen te turen.
Na ook aan de beurt te zijn zag ik voor het eerst Jupiter ! dat was een hele ervaring omdat in de verrekijker het een bleek bolletje leek maar zag wel de maantjes erbij.
Nu door zo'n telescoop zag ik voor het eerst de wolkenbanden.
Daarna heb ik nog wel enkele keren deze mensen gezien met hun telescoop en daarna niet meer gezien.
Waarom ik nooit een telescoop heb gekocht geen idee maar de verrrekijker voldeed prima.
De eerste telescoop die ooit had kwam bij de Aldi vandaan zo'n ding met plastic-koffer en een refractortje van 50mm op een gammel statiefje die ik voor mijn zoon kocht in 2006 ergens en daarmee de eerste webcam op aangesloten op het oculair en de maansverduistering live op het computerscherm gezet ! (was me een partij gestuntel met plakband en het statief hahaha)
mijn eerste eigen telescoop kocht ik pas December 2008 en dat was een Meade ETX70AT 2e hands met GOTO , jeemig wat waren we blij met wat wij zagen vanuit deze achtertuin.
Toen de planeten omdat ik hem daar voor had gekocht en wist ik veel dat een brandpunt van 350mm veel te weinig is om 180x te vergroten en dan ook nog maar een opnening van 70mm
Toen op zoek naar iets anders , en vond een Bynolyte 114-500 newton 2e hands voor een klein prijsje waarmee ik echt veel meer mee zag maar planeten waardeloos door zijn te compacte buis dus boven de 100x vergroting veranderd Saturnus in een wazig onscherp bolletje en de ringen amper waarneem baar.
Toen kon ik voor bar weinig een Skylux 2ehand overnemen met statief compleet, ja dat was echt een feest ! veel beter beeld op de planeten met 140x vergroting en eindelijk eens wat details , dus besloot 2e hand een Mak 102-1350 te kopen wel 2ehands en dat was pas mijn echte kijker waar ik met veel plezier mee heb getuurd naar planeten .
Na een poosje nog wat andere telescopen gehad omdat de jongste het ook wel leuk vond en de Skylux maar doneerde aan zoonlief heb ik zelf in 2011 een Skywatcher 150-750 aangeschaft met een NEQ3 Synscan GOTO en daar ging pas een wereld open met wat ik nu allemaal kon zien in deze telescoop, webcammen ging uitstekend op jupiter wat op mijn Elfje gewoon een bagger beeld gaf.
Nu ja is het Astrovirus nog niet verdwenen en heb deze week nog een refractor besteld van Skywatcher 102-1000 voor erbij om planeten te bekijken en de Newton als Fotograaf te gebruiken voor nevels.
zo was ik dan met astro begonnen....