Hoe raakte jij besmet met het Astrovirus?

[15% obstructie]

Er is denk ik voor iedereen een moment geweest dat hij of zij besmet raakte met het "Astrovirus".
Vertel in dit topic hoe het gebeurde.

[15% obstructie]

Ik zal zelf maar vast beginnen.

Als klein manneke ging ik vaak met mijn opa in mijn geboorteplaats Sevenum wandelen.
Mijn grootouders woonden achteraf en destijds was er nog lang niet zoveel lichtvervuiling.
Tijdens deze wandelingen vroeg ik vaak dingen over de Maan en de sterren.
Natuurlijk wilde ik ook weten wat sterren zijn.
Zo volgde de rest van de vragen.
Mijn moeder kreeg in de gaten dat ik dit toch allemaal wel erg interessant vond.
Eigenlijk ook voor de hand liggend als je blijft zeuren om een telescoop.
Die kwam er ook: een klein 30 mm zoomkijkertje van Tasco.
Dat was de kick-off.
Toen mijn moeder merkte dat het menens was, volgde enige tijd later een "echte" telescoop: een 60 mm achromaat op een equatoriale montering.
Dat was het betere werk en ik was definitief verkocht.
Vanwege deze "vreemde" hobby kreeg ik in de buurt al gauw de bijnaam "Professor Barabas".
Iedereen had het over voetbal, ik over de sterren.
Als ik terugkijk is er in dat opzicht niet zoveel verschil tussen toen en nu...

[luukieboy]

Bij mij begon het toen we vorig jaar met Natuurkunde de film 'Apollo 13' bekeken met de hele klas. Iedereen zat geboeid te kijken en ik was meteen verkocht. Ik ben die middag gelijk op de site van NASA gaan kijken en van het een komt het ander. Ik kwam op dit forum en begon te lezen, lezen en nog eens te lezen. Ik merkte op dat ik het hier niet bij kon laten, dus een dobson gekocht en geregistreert op dit forum. En een klein jaartje later heb ik dan mijn 2e telescoop, een 80mm achtromaat op een eq2 montering.

Trouwens mijn Natuurkunde leraar heet Meneer Goudtzwaard, misschien kent iemand hem uit Zeeuws Vlaanderen / Belgie?

[Jurgen]

Nee, ik ken alleen Piet Piraat. Bij mij begon het rond mijn twaalfde, toen ik een keer door het elfje van de buurjongen naar Jupiter mocht kijken. Een moment dat ik me nog herinner als de dag van gisteren, ook al is het meer dan 20 jaar geleden.

[eriko]

Bij was het de bosatlas van mijn moeder. Daar stond een maankaart en een kaart van het zonnestelsel in, en mijn serieuse intresse was een feit. Er was een avond waarop de maan groter was dan normaal, daar heb ik met een grote veld verrekijker naar gekeken en een paar jaar later kocht ik een bresser venus (vreselijk ding!). Na een paar jaar met andere interesses bezig te zijn geweest heb ik een Meade ETX-105 aangeschaft! Het goed bevallen van de GoTo heeft ervoor gezorgt dat ik nu in het bezit ben van een Meade LXD75 8" SN en het waarnemen heeft plaats gemaakt voor fotografie.
Nog steeds vind ik het een geweldige hobby!

[jan bonte]

mijn astronomische kennis heb ik sinds eind jaren 80, maar ik ben al besmet sinds de jaren 60. ik dacht altijd dat dat iets was voor professoren, totdat ik ontdekte dat ik het zelfs kon leren,ik heb een astronomische kursus gevolgd bij bussloo, en ik heb me daarna noch veel meer kennis verworfen vooral overarcheoastronomie waarover ik veel uit blaadjes e.d. las.ik heb mezelf toen ook een klein kijkertje aangeschaft. maar de laatste jaren is het een beetje in het slop geraakt omdat ik heel vroeg moest beginnen en pas na 5 en thuiswas, maar sinds ik met pensioen ben gegaan hoop ik tochweer met deze hobby te kunnen beginnen.jan

[Muddelflut]

Voor mij begon het in de jaren 80. Toen verschenen er in een blad van de leesmap foto's die de Voyagers hadden gemaakt van met name Jupiter en Saturnus. Uiteraard mocht ik die foto's niet uit het blad scheuren, dus ze gekopieerd en ze zelf ingekleurd. Tja....
2 Jaar geleden besloot ik toch meer te willen weten en begon te studeren. Veel boeken gekocht en gelezen en veel lezen op het internet. Kreeg van mijn vriend een 70/700 telescoop op een vreselijk wankel statief maar de Maan goed kunnen zien en Saturnus. Vorig jaar februari de ETX 90 gekocht en sindsdien is de passie alleen maar gegroeid.

Een geweldige hobby yesyes:

Ria

[Peejee]

Bij mij is het eigenlijk begonnen eind jaren 60. Apollo-project was toen in volle gang en die beelden van astronauten die over het maanoppervlakte lopen is erg indrukwekkende voor een 8-9 jarige. Ook het commentaar van Apollo Henk(ie) Terlingen maakte het iets ongrijpbaars. Als je naar de maan keek wist je dat daar mensen liepen of hadden gelopen. Verder op TV de programma's van Chriet Titulaer maakte de interesse alleen maar groter. Toen veel boeken gelezen over telescopen en maken van een telescoop, slijpen van lenzen etc. Mijn vader had zelf wat ervaring met slijpen van spiegels maar vond dit toch een brug te ver voor een jongeman die behalve zijn enthousiasme geen ervaring daar in had. Daarna is het wat weggeebt totdat mijn broer eens langskwam met zijn Newton-kijker om eens in de donkere nachten van Friesland wat te kunnen bekijken. Ik heb toen meegekeken en tja dan ben je weer verkocht. Het virus blijft in het lichaam zitten. Snel wat geld opzij gelegd voor een kijken en objectieven en mag me nu ook een beginnende astro-verslaafde noemen (mede ook door dit forum)

[skyfan]

In 1957 was er de komeet Arend-Roland, een grote komeet, en mijn vader nam ons mee naar een donkere plek (vlak bij huis, dat was er toen nog) en ik was verkocht. Voor mijn verjaardag kreeg ik Welke Ster Is Dat van Widmann, en dan maar sterrebeelden opzoeken. Ik zag een zeer heldere ster in het oosten, en kon hem niet thuis brengen. Een brief geschreven aan het KNMI, en ik kreeg een brief terug van Prof. Minnaert, de toenmalige directeur van de Utrechtse Sterrewacht. Hij schreef dat ik jupiter had gezien!
Volgende stap was een kijker van een 6 cm brilleglas, met een oculair dat ik van Piet Meesters kocht.
Daarna kwam er een 75 mm yamatar, werd ik lid van de NVWS, en ging ik zeer intensief veranderlijke sterren waarnemen.
Militaire dienst, studie en daarna werk plus gezin en andere hobby (zeilen) zetten de activiteiten op een laag pitje, maar sinds ik bij de Werkgroep Leidse Sterrewacht terecht kwam ben ik weer actief gaan waarnemen, en heb ik wat leuk speelgoed gekocht. Mede dank zij het astroforum, waar ik veel inspiratie vandaan haal.

[Ferdinand]

Bij mij werd de basis gelegd toen ik een jaar of 10 was. Toen lag ik al avond aan avond naast mijn broer op mijn rug in de tuin met een verrekijker de nachteljike lucht af te speuren. Op zijn kamer had hij ook altijd een grote pooster van het zonnestelsel hangen. Hij heeft me er toen erg veel over verteld.
In die tijd is bij mij de interresse gewekt. Daarna heeft het nog bijna 30 jaar geduurd voordat ik besloten heb om er mezelf in te verdiepen.
Ik was op dat moment eigenlijk van plan om een andere hobby op te starten (klassieke auto) maar vanwege ruimte en geld gebrek ben ik daar niet verder mee gegaan. En om toch een hobby te hebben besloot ik om astronomie op te pakken. Dit begon een maand of twee terug. Ben erg veel gaan lezen ben en heb een bouwmarkt kijkertje staan. Tijdelijk zelfs ook een geleende 120/700 dob met 20mm oculair maar beide kijkers bevallen niet. Nu ben ik toe aan wat meer praktijk ervaring. Ben op zoek naar een sterrenkundige vereniging in de buurt en naar een betere kijker.